نه می مونده نه مستی

شبامو ، غم گرفته ؛

مثل اينه كه ساقي ،

برام ماتم گرفته

يه سرگردون صحرام ،

يه مجنونم ، يه شبگرد

نمي دوني چه تنهام ،

نمي دوني چه پر درد

نه مي مونده نه مستي

واسه دلهاي خسته ،

مثل اينه كه ساقي

سبو هاشو شكسته ؛

مثل اينه كه صد سال ،

گذشته از جووني ؛

چه دردي داري اي دل!

از اين بي آشيوني ؟

غم اومد مثل سيلاب ،

دل ديوونه مو برد؛

نه تنها آب و دونه ،

تموم لونه مو برد؛

دل من ، شور عشقو ،

نمي شناسه عزيزم !

مثل اينه كه صد سال ،

گذشته از جووني ؛

چه دردي داري اي دل..........!!!!!!!!

«اردلان سرفراز»