حرف شکاکانی که می گویند :
تو نمی توا نی را باور مکن
و توجه نکن به حرف بزدلانی که می گویند :
مردم چه خواهند گفت ؟
به احساساتت اعتماد کن
که تو را در مسیرت هدایت می کنند !
به شهامتت اعتماد کن
تا به امکان خودت بودن برسی !
زندگیت را به دست گیر !
در دشواریهاي زندگی
از راه منحرف شدن ،
تنها و سرگردان ِ یکی قله
با پرتگاهی دهن گشاده پیش پا !
تجربه کردن مرز ،
گذشتن از مرز ،
نقطه عطف حیات !
مارگوت بیکل
آی مردم ، دل خوش آوردم
یک بغل خنده ، کمی آرامش
مشتری آیا هست؟
آی مردم ، بشتابید که تنگ است زمان
آه ای خوب ترین ساکن این منزل خاک
آسمان آوردم
بیکران ، آبی و صاف
فرصت نیم نگاهی به افق ، آیا هست؟
بارشی در راه است
ناودانی ، هوس بارش باران دارد؟
آی مردم ، بشتابید که فردای شما آوردم
آن که دیروز در اندیشه ی آن
لحظه های کذر عمر ، چه بیهوده به یغما دادید
آرزو چینی امروز ، گوارای شما
دلتان تنگ اگر هست دوایش این جاست
مرهم این غم تنهایی اتان ، شوق وصال
شب آرام و دو صد چشمک و مهتاب و نسیم
به بهای سر سوزن ذوقی
نور خورشید و گل یاس و تن جاری آب
به نگاهی پر مهر
تو بگو ، قیمت آنها بالاست؟
مهربان مردم این آبادی
پرده از پنجره ها برگیرید
پشت هر پنجره ، خورشید به خود می پیچد
دل این پنجره ها باز کنید
تا که این تابش پر جذبه ، به کاشانه اتان
و به اندیشه اتان ، نور خدا
آسمان ، رد خوش پای نسیم
همه جا جلوه ی زیبای حبیب
بدبده ، ماه نجیب
مهربانی ، دل خوش ، عشق ، سلام
خنده و همدلی و نور امید
هر چه خوبی که بخواهی تو ، در این چرخ مهیا کردم
دل دیوار شما را هوس پنجره ای ، آیا هست؟
و کسی را به سرش شوق وصال؟
آی مردم بشتابید حراجش کردم
نوا آورده ام ، صد نغمه ، یک احساس
مسیر کهکشان راه شیری را ، به یک قد قامت زیبا
رهایی را ، به تکبیری
و آغوش خدایی را ، به نجوای دعای بنده ی پاکی
صدای پای باران را ، به دستانی دعا پیشه
و پاکی را ، به مشتی آب ، آری یک وضو
ارزان نمودم ، تا تمام شهر خیرش را برند و مشتری باشند
هلا ای مردمان
خدایی خوب می دانم درون خانه هاتان از متاع چرخ من خالی ست
روز از نیمه گذشته ست وخریداری نیست؟
تو ببر ، خانه ی دل شاد نشد
قول مردانه که پس می گیرم
قیمت خنده ، کمی آرامش
قیمت عشق ، دل پاک و زلال
قیمت دیدن او ، باور نور
به قنوتی بدهد ، هر چه که حاجت داری
و به ذکری ، همه آرامش دل
یک بغل مهر ، بهایش سر سوزن احساس
دیدن جلوه او ، در عوض پاک نگاه
و به شکری ، نستاند دگر او هر چه که داد
دل خود را بدهی ، خوب خریداری هست
در گشایید به مهمانی نور
بروم از در این خانه ، نمی گردم باز
پاسخی نیست مرا؟
سرتان گرم کدامین کسب است؟
کسب و کاری که ندارد سودی!؟
خواب یا بیدارید؟
چه سکوتی جریان دارد در شهر شما!!
من غریبانه در این شهر به دنبال شما
وشمایان افسوس
همه در کار گره بستن و اندیشه ی قفل
این که دانی چه کسی قفل تو را بسته ، چه سود
که کلید همه اشان ، پیش خداست
بشتابید کلید آوردم
چرخ من پر زگشایش ، صد حیف
گوییا در دل این شهر ، خریداری نیست !
آی مردم ، دل خوش آوردم
یک بغل خنده ، کمی آرامش
آی مردم بشتابید که تنگ است زمان
مشتری آیا هست؟
یک نفر از ته آن کوچه ، صدا کرد مرا
آه ، صد شکر
کسی بیدار است...
« کیوان شاهبداغی »