، کوله بارم بر دوش

، سفری می باید

، سفری بی همراه

، گم شدن تا ته تنهایی محض

، سازکم با من گفت: هر کجا لرزیدی

،از سفر ترسیدی

، تو بگو از ته دل

،من خدا را دارم

،من و سازم چندیست که فقط با اوییم