بـــــــــاران

^{زير باران}

^{در آن نمناكي سرشار از طراوت}

^{قدم زنان، جاده را مي پيمود}

^{باورش نمي شد كه روزگاري، چشمها نيز بميرند}

^{هميشه مي شنيد كه:}

^{چشمها دروغ نمي گويند...........}

^{اما اين روزها، او چيزي جز اين مي ديد}

^{چشمها هم، نقش بازي مي كنند}

^{چه ورطه خوفناكي است!!!!!}

^{او، دست وپا زنان}

        ^{در اين تلاطم واين همه واهمه}

                                   ^{فقط نگاه مي كرد}

^{ديگر نمي دانست چه بايد بگويد}

^{خسته بود از اين همه دورنگي ها}

^{از اين همه دوست داشتنها و..........اما نداشتنها}

^{آينه را از جيبش در آورد}

^{نگاهي انداخت}

^{هيچ نمي ديد}

^{هيچ چيزي در آينه نبود}

^{بوي تنهايي وسكوتي تلخ مي آمد}

^{آينه، شفاف نبود}

^{شايد آينه هم، نقش بازي مي كرد برايش!؟}

^{بشكن.........بشكن آينه را}

^{بگذار غبار از آينه زدوده شود}

^{بگذار اين همه غبار وتاريكي، شكسته شود}

^{آينه را بر زمين مي زند}

^{اما نمي شكند}

^{آه باورش نمي شد}

^{اين آينه نبود}

^{كه اگر بود، مي شكست}

^{باران مي آمد و بر صفحات به ظاهر شيشه اي، مي خورد}

^{كم كم، محو شد}

^{بارن زدوده بود غبارش را}

^{اصلا، فقط غبار بود وبس}

^{آينه، نبود}

^{كه اگر بود، مي شكست}

^{باران هنوز مي باريد واو همچنان در زير باران مي رفت}

^{ديگر چيزي با خود نداشت}

^{در جستجوي ديدگاني مي رفت تا به او زندگي بخشد}

^{نمي دانست كه مي تواند بيابد يا نه!؟}

^{اما مي رفت}

^{ديدگاني مي خواست كه چونان آينه، بي غبار وحقيقي باشند}

^{اما مي ترسيد}

^{مي داني از چه؟}

^{از اين كه زماني برسد كه آينه ها هم مانند ديدگان، بميرند ودروغ بگويند}

^{ديگر نمي شناخت چشمهايي را كه جان داشته باشند وبي غبار}

^{شايد چشمهايي بيابد كه چونان آينه باشند واو در آن، خود را ببيند نه ديگري را}

^{آينه اي مي خواست كه ديگري وخود در آن يكي شوند وفقط يك چيز را ببينند در آن}

^{نه چيزي بيشتر ونه كمتر.}

 ^{(بریهه سلیمی)}