برای تو ای باد لجباز ولگرد

که در کوچه ها

پرسه گر

و در شهر

آواره ای

برای تو این نامه را می نویسم؛

به مهمانی ما بیا:

به مهمانی ابرها

به جای دویدن به دنبال پروانه ها

و له کردن پای گل ها

بیا

بیا دست یک قاصدک را بگیر و برقص

بیا فکر باران آینده باش

به جز شیطنت در ته کوچه ها

بیا

بیا فکر یک کار سازنده باش..

«مهدیه نظری»