سفره ی پاره ی عشق از گل و گندم خالیست

جای مهمان خالیست

روی قالیچه ی دل جای مهمان خالیست

جای مهمان خالیست

جای یک یاس سپید توی گلدان خالیست

جای پای تو بر این برف زمستان خالیست

جای مهمان خالیست

خواستم فال بگیرم که تو کی می آیی

دیدم ای وه ! که فنجان خالیست

روی این برکه ی عمر جای نیلوفر عریان خالیست

جای مهمان خالیست

چه سکوتی چه شبی جای یک عابر شبگرد غزل خوان خالیست

جای مهمان خالیست

جای عطر گل سرخ توی ایوان خالیست

جایت ای دوست خوب زیر باران خالیست

روی قالیچه ی دل جای مهمان خالیست

جای یک یاس سپید توی گلدان خالیست

جای پای تو بر این برف زمستان خالیست

جای مهمان خالیست

خواستم فال بگیرم که تو کی می آیی

دیدم ای وه ! که فنجان خالیست

روی این برکه ی عمر جای نیلوفر عریان خالیست

جای مهمان خالیست..

زنده یاد مهستی