... حرف‌هایی هست برای " گفتن " که اگر گوشی نبود –

 نمي‌گوییم                                                                   

و حرفهایی است برای "نگفتن"

حرف‌هایی که هرگز سر به " ابتذال گفتن " فرود نمی‌آورند.

حرف‌هایی شگفت _

زیبا و اهورایی همین‌هایند

و سرمایه‌ی ماورایی هرکسی به اندازه‌ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

حرف‌هایی بی‌تاب و طاقت‌فرسا و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیده‌اند.

کلماتی که پاره‌های " بودن " آدمی‌اند ...

آری ارزش واقعی هر کسی ، به اندازه ی حرفهایی است که ،

برای" نگفتن"  دارد .